Gisteren moest ik er niet aan denken. Vandaag stapte ik in mijn kajak.

Een burn-out is geen plotseling moment van instorten, maar een proces waarin je langzaam steeds verder verwijderd raakt van jezelf. Je hoofd neemt het over, je lichaam wordt daardoor genegeerd en signalen van vermoeidheid, spanning en overprikkeling worden steeds stiller, tot ze niet meer te negeren zijn.

Soms is er niets dat helpt.Geen woorden die kloppen, geen uitleg die verzacht.En toch… kan een zachte aanraking precies dat bieden wat niet gezegd kan worden.

Misschien herken je dit: Je wordt moe wakker; je hoofd draait direct overuren; je lichaam voelt zwaar of gespannen en je ziet enorm op tegen de dag. En toch zeg je tegen jezelf: “ik moet gewoon even doorzetten.”

‘De draak en de tijger staan al lange tijd symbool voor de krachten van yin en yang. 

‘In de tuin waren er vele mooie vogels en hun stemmen mengden zich dooreen zodat niemand ooit ontwarren kon van welke vogel nu welke zang afkomstig was, maar toch was de algehele melodie van onbeschrijflijke schoonheid.